“μη παρεμβατική μη κατευθυντική θεραπεία”

by kwlwglw

Ποιος είμαι

Είναι ανυπόστατο επιτήδευμα. Στους 5.112 επαγγελματικούς τίτλους που είναι κατοχυρωμένοι από το Διεθνές Γραφείο Εργασίας δεν υπάρχει αυτός ο τίτλος. Τα άτομα αυτά παρεμβαίνουν στην προσωπικότητα και στην συμπεριφορά του ανθρώπου, δικαίωμα το οποίο ανήκει στους ψυχολόγους και στους ψυχιάτρους

Είμαι σύμβουλος ψυχικής υγείας (counsellor), με τετραετείς σπουδές στο Κέντρο Ψυχοκοινωνικών Προσεγγίσεων (1998-2002) και ένα course στην Κοινωνική Μέριμνα στο Ανοιχτό Πανεπιστήμιο Αγγλίας. Είμαι μέλος της Ελληνικής Εταιρείας Συμβουλευτικής.

Ως σύμβουλος έχω δια βίου εποπτεία, η οποία με στηρίζει στο έργο μου. Ως σύμβουλος ψυχικής υγείας δεν αναλαμβάνω ανθρώπους με σοβαρές ψυχικές διαταραχές που χρειάζονται παρακολουθήση ψυχιάτρου. Ωστόσο μπορώ να παρέχω ψυχολογική υποστήριξη και σε ανθρώπους με σοβαρότερες ψυχικές διαταραχές, πάντα όμως σε συνεργασία με ψυχίατρο.

Από το 2002 ασκώ το επάγγελμα του συμβούλου ψυχικής υγείας, κάνοντας ατομικές συνεδρίες, ομάδες αυτογνωσίας και προσωπικής ανάπτυξης για γκέι άντρες, ομάδες προσωπικής ανάπτυξης και πολλά βιωματικά εργαστήρια για διάφορα θέματα, όπως η (μη) μητρότητα, η σεξουαλικότητα, η οικονομική-κοινωνική κρίση κ.ά.

Η προσέγγιση που εφαρμόζω ονομάζεται Ελευθεροπαιδεία. Οι  θεωρητικές βάσεις της είναι υπαρξιστικές και προσωποκεντρικές Υπάρχουν πολλές προσεγγίσεις στη συμβουλευτική και την ψυχοθεραπεία. Στην προσωποκεντρική προσέγγιση δίνεται έμφαση στον βαθύ σεβασμό για τον άνθρωπο και στην πεποίθηση ότι ύψιστη σημασία έχει η σχέση ανάμεσα στον σύμβουλο και τον συμβουλευόμενο.

Ο συμβουλευόμενος είναι αυτός που γνωρίζει καλύτερα το πρόβλημά του και έχει τη δυνατότητα, μέσα στα πλαίσια μια ασφαλούς θεραπευτικής σχέσης, να βρει τη λύση του.

Βασικές αρχές της προσωποκεντρικής προσέγγισης είναι:

  • ο ειλικρινής σεβασμός για τον συγκεκριμένο άνθρωπο
  • η επιθυμία να καταλάβω και να ενσυναισθανθώ το βίωμα του συγκεκριμένου ανθρώπου
  • η δέσμευση να είμαι γνήσιος και ειλικρινής στη θεραπευτική σχέση μου μαζί του.

Η προσέγγισή μου είναι μη παρεμβατική, μη κατευθυντική. Τι σημαίνει αυτό στην πράξη; Ως σύμβουλος δεν συμβουλεύω τον θεραπευόμενο τι να κάνει ή ποιος είναι ο καλύτερος τρόπος για να λύσει τα προβλήματά του. Ήδη βομβαρδιζόμαστε από συμβουλές, συχνά δε χωρίς να τις ζητήσουμε. Πιο χρήσιμη, λοιπόν, από την υποκειμενική γνώμη ενός «ειδικού» είναι να κατορθώσουμε, με τη συμπαράστασή του, να ακούσουμε τη δική μας γνώμη. Είμαστε όλοι διαφορετικοί άνθρωποι, και δεν υπάρχουν λύσεις ή συνταγές που να ταιριάζουν σε όλους. Έτσι λοιπόν, αυτό που κάνω είναι να συμπαραστέκομαι στον συμβουλευόμενο, ώστε να ανακαλύψει εκείνος τι είναι καλύτερο για εκείνον, σύμφωνα με τα δικά του θέλω και τη δική του πραγματικότητα.